hayatın bir gerçeği olan sokak çocuklarımız.

bu çocukların kirli yüzlerinde yatan gerçek temizlik

gerçek dostluk ona sarılınca hiçbirşey olmamış gibi gülmektir.

bu hayatta yalnız kalmamak için degil en samiyi yalnız bırakmamak içindir dostluk

çocukkende yetişkinkende dostumuzu hemcinsimizden seçeriz ve....sonunda mutlaka ya iş ya yaşam ayırır bizi ve... yine yanlız kalırız bi başımıza.... ve sevdiğimiz hem aşık olduğumuz insana bu defa sımsıkı sarılırız ama.....yine yaşam yanlış anlamalar ve o duyguların körelmesi ve taze tutma cabalarımızın karşılıksız çığlıkları ile sonunda tekrar yapayanlız sürdürürüz kalan sevgisiz umutsuz ve mutsuz hayatımızı..... dostlukta hayat gibi geçici ve sürelisonunda ise sadece hüzün....

güzel şeyleri yaşamanın ne önemi vardır ki arkadaşlarınız olmadıkça bu güzel şeyleri kimlerle yaşayabilirsiniz... kimlere anlatabilirsiniz... Herşeyin kıymetini bilmek lazım!

herşey ya hakikaten güzeldir,ya bizzat güzeldir veya neticeleri itibariyle güzeldir.bu çocuklar hakikaten çok güzel